Değirmende Düz Koşu

IMG_3067.JPG
Ne bu bekleyiş? Beklediği şeyin nesnesinden bile habersizken tekliğini çoklaştırma çabası yersiz. Ellerinin adı var, bana ellerinle seslen. Seni duyamıyorum. Delirmek eylemi elde var birken, diğer eylemlerin varlığı arafta? Ne tarafta? Soru, soru, soru. Hayat; çok fazla soru. Oku, öğren, anla. Hayat; çok bilinmeyenli iki denklemin birlikteliklerinden doğmuş ikiz çocuk. Her yer, yerde. Deniz, gök; yerde. Yerin dibi bir yerde. Ben bir yerde. Gözlerim yerde. Yaşamak istiyorum. Ama bu ten uyuşmazlığı zararlı. Utanıyorum. Her uyku yarı ölüm, uyanış ölüm. Ben hep uykunun en güzel yerinde uyandırılıyorum. Bir serçe mezarı; küçük, önemsiz, belki de gereksiz. Ben o mezarın dondurma çubuğundan taşıyım. Yazılacak yerim yok. Üzerime basılıyor, toprağa karışıyorum. Uykunun en güzel yerinden sınavdayım, soru, soru, soru. Yüzüm yerde, artık bildiğim soruları da cevaplamak istemiyorum.
Belki de kendiliğimden;
Uyanıyorum,
Toprak oluyorum,
Batıyorum.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir