İçimde Yanan Biri – Domenico

Nostalgia.jpg
İçimde hangi atam konuşuyor?
Hem aklımı hem de bedenimi aynı anda terk edemem.
Bu yüzden tek kişi olamıyorum.
Kendimi aynı anda sayısız şey olarak hissedebiliyorum.
Büyük ustalardan fazla kalmadı.
Zamanımızın gerçek kötülüğü budur.
Kalbin yolları gölgelerle örtülmüş.
Faydasız görünen seslere kulak vermeliyiz.
Okul duvarları, asfalt ve refah reklamlarının, uzun kanalizasyon boruları ile dolu beyinlere, böceklerin vızıltıları gibi girmeli.
Her birimizin gözlerini ve kulaklarını, büyük bir rüyanın başlangıcı olacak şeylerle doldurmalıyız.
İçimizden biri piramitleri yapacağımızı haykırmalı!
Yapmamamızın bir önemi yok, o arzuyu beslemeliyiz ve ruhun köşelerini esnetmeliyiz sınırsız bir çarşaf gibi.
Dünyanın ilerlemesini istiyorsanız el ele vermeliyiz.
Sözüm ona sağlıklıları, sözüm ona hastaların arasına karıştırmalıyız.
Siz! sağlıklı olanlar, sağlığınız neye yarar?
İnsanoğlunun gözleri, içine daldığımız çukura bakıyor.
Özgürlük faydasızdır.
Eğer gözlerimizin içine bakmaya, yemeye, içmeye ve bizimle yatmaya cesaretiniz yoksa!
Dünyayı yıkılmanın eşiğine getirenler
Sözüm ona sağlıklı olanlar!
İnsanoğlu dinle!
Senin içinde su, ateş ve sonra kül ve külün içindeki kemikler.
Kemikler ve küller!
Gerçekliğin içinde veya hayalimde değilken ben neredeyim?
İşte yeni anlaşmam:
Geceleri güneşli olmalı
Ve ağustos da karlı
Büyük şeyler sona erer, küçükler baki kalır.
Toplum böylesine parçalanmaktansa yeniden bir araya gelmeli.
Sadece doğaya bak, hayatın ne kadar basit olduğunu göreceksin.
Bir zamanlar olduğumuz yere geri dönmeliyiz, yanlış tarafa döndüğümüz noktaya
Hayatın ana temellerine geri dönmeliyiz, suları kirletmeden.
Deli bir adam, size kendinizden utanmanızı söylüyorsa, ne biçim bir dünyadır burası?!
Şimdi müzik…
 
Andrey Tarkovsky – Nostalghia

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir