Sirenler Çalıyor, Ruhumuzun Arka Sokaklarında Ambulanslar Ağlıyor


Şirk dedi, sustum
Yeter artık devrilme omzuma
Ölü şairlerin de cesetleri kokar
Burnunu çekme
Sızlar kemikleri yenidoğanların
Umut diye bir laf-ı güzaf
472 fahreneight yüzgörümlüğün
Şirk dedim, artık yeter
Sus
Papatya kokardı omzun
Dudaklarını çekme kalsın dilimin ucunda
Bir kelime söyleyeceğim sana
Ruhuma değdiğin zaman
Ama konuşmayın ne olur
Şirk diyoruz
Sadece susun.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir